ผ่านไปอีก 1 ปีแล้วสินะ .. ขอบคุณสำหรับการ์ดวันพ่อ .. อีกครั้งและต่อๆ ไป ..

วันพุธที่ 1 ธันวาคม พ.ศ.2553 ช่วงเวลาประมาณ 5 โมงเย็น ขณะกำลังทำบัญชีรายรับ-รายจ่ายของเดือนนี้อยู่ ก็พลันได้ยินเสียงวิ่งขึ้นบันไดปึงปัง แล้วตามมาด้วยเสียงเคาะประตูโครมๆ นั่นเป็นสัญญาณว่าน้องเอแคลร์กลับมาจากโรงเรียนแล้ว

ก็เลยเดินไปเปิดประตูรับลูกชายคนเก่ง แต่สิ่งที่พบเจอก็คือเด็กชายคนหนึ่ง เนื้อตัวมอมแมมเหงื่อโทรมกาย สะพายกระเป๋าเป้ใบเขื่อง ยืนตรงยิ้มหวานอยู่หน้าห้อง พร้อมกับยื่นมือสองข้างขึ้นมาโดยมีกระดาษใบหนึ่งอยู่ในมือเล็กๆ พร้อมกับเสียงตะโกนบอกกับป๊ะป๋าว่า ..

“เอแคลร์มีอะไรจะให้พ่อครับ ..”

ผมก็รับเอากระดาษแผ่นนั้นมา เปิดออกดูก็พลันน้ำตาแทบจะร่วงลงมาเดี๋ยวนั้น มันคือการ์ดวันพ่อที่น้องเอแคลร์ลงมือระบายสีสวยงาม พร้อมเขียนข้อความฝากถึงคุณพ่อ พร้อมกับมาเสียงสำทับมาอีกว่า

“ผมรักพ่อครับ ..”

ผมย่อตัวนั่งลง แล้วก็กอดลูกชายของผม ความรู้สึกรัก อบอุ่นที่เราสองคนพ่อลูกมอบให้กัน มันถูกถ่ายทอดผ่านสัมผัสแห่งภาษากาย ที่เราทั้งสองคนต่างรับรู้ได้และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไปตราบเท่าที่ชีวิตยังมีอยู่

ความรู้สึก ณ เวลานั้นไม่รู้จะอธิบายให้เป็นตัวอักษรได้อย่างไรดี ถึงจะบรรยายความรู้สึกแบบนั้นได้ชัดเจนทั้งหมด ดีใจ ปลื้มใจ อิ่มอกอิ่มใจ รัก ผูกพัน อบอุ่น ฯลฯ แม้ว่าเราจะอยู่กันสองคนพ่อลูก ป๊ะป๋าก็สัญญาว่าจะทำหน้าที่ของพ่อและแม่ให้ได้ดีที่สุด เพื่อให้ลูกได้รับแต่สิ่งที่ดีๆ ในชีวิตต่อไป

1 ปีที่ผ่านมา แม้ว่าเราจะงอนกันบ้าง ดุว่ากันบ้าง ตามใจกันบ้าง พูดไม่เพราะบ้าง แต่เราสองคนพ่อลูกก็สุขทุกข์มาด้วยกัน และจะคอยเติมเต็มความรักซึ่งกันและกันต่อไป ขอบคุณคุณปู่คุณย่า คุณอาคุณลุง รวมไปถึงดอลล่าร์และยูโรด้วย ที่ช่วยทำให้ครอบครัวของเราเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างที่เป็นเช่นในวันนี้

ลองมาดูการ์ดอีกใบในวันถัดมา ..

ใบนี้น้องเอแคลร์บอกว่าตั้งใจจะเอาวางไว้บนโต๊ะทำงาน หลังจากป๊ะป๋าไปทำงานแล้ว เพื่อที่กลับมาจะได้ประหลาดใจ แต่ด้วยความที่อยากจะมอบการ์ดให้ป๊ะป๋าเต็มที่แล้ว พอได้เจอหน้ากันก็เลยอดใจไม่ไหวให้ป๊ะป๋าตั้งแต่ตอนกลับจากโรงเรียนซะเลย

ด้านในก็เขียนเป็นภาษาอังกฤษ ตามที่เห็นในรูปนั่นแหละครับ อ่านการ์ดจบแล้วเราก็กอดกันอีกหนึ่งครั้ง

เป็นเป็นเรื่องปกติที่เราสองคนพ่อลูกจะกอดกัน บางครั้งบางเวลาผมนั่งทำงานอยู่ น้องเอแคลร์ก็จะวิ่งเข้ามาบอกว่า “กอดหน่อย ๆ” แล้วก็กระโดดไปรออยู่บนเตียง ผมก็จะตามไปกอดกัน แม้จะเป็นเวลาแค่แป๊บเดียวแล้วกลับมานั่งทำงาน แต่ก็จะทำให้เค้าทุกครั้งที่เค้าต้องการแล้วเดินมาบอก เพราะนั่นคือการแสดงความรักและใส่ใจในความต้องการของเค้า

ด้านหน้าของการ์ดอีกใบหน้าตาจะเป็นแบบนี้แหละ

วันนี้ก็จะเป็นอีก 1 วันที่สวยงามในความทรงจำของป๊ะป๋า อยากจะบอกว่าป๊ะป๋าจะเฝ้ารอคอยรับการ์ดวันพ่อจากน้องเอแคลร์แบบนี้ไปเรื่อยๆ ตราบนานเท่านาน

ป๊ะป๋ารักลูกมากที่สุดในโลกเลย ..

 

เขียนเมื่อ : วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ.2553 เวลา 17:20 น. GMT+7 THAILAND
ผู้เขียน : ป๊ะป๋าเขียนเองครับ

โฆษณา